ბრმა კაცი

მე ვარ ბრმა კაცი, თვალები მტკივა,
შორეულ მთებში მზე ჩავა მალე,
და ჩემთვის ვამბობ, რომ ცა ლურჯია,-
ასე ვატყუებ საკუთარ თვალებს.

ისევ მზის ცეცხლი გულში ჩაიდნობს
უმზეო თვალთა მინას—მინანქარს,
მე ვარ ბრმა კაცი, მაგრამ ნუ დარდობ,-
როცა შენ მოხვალ მე დაგინახავ.

შორეულ მთებში, დღეთა დუმილში,
ცას ეფინება ფრინველთა გზები,
და თვალებს ტკივილს გაუფანტავენ
ჩემი ოცნების მწუხარე ფრთები.

თვალებს ამ გრძნობამ მზე დაანახა,
ო, როგორ ჰგავდა ბედნიერებას!..
და როცა ვიგრძნობ, რომ შენ აქა ხარ,
დავიწყებ შენი თმების ფერებას.

და მოგატყუებ, რომ ვხედავ ისევ
შენს ოქროს თმებში დარჩენილ ყვავილს,
შენს მოკამკამე, პატარა თითებს,
და გვირილების გვირგვინებს დაშლილს.

და როცა მთებში მზის წითელ სხივებს
საღამოს ბინდი მოაიავებს,
ასე იტყვიან, რომ ვიღაც კაცი
ეფერებოდა გამჭვირვალ ჰაერს…

ისევ მზის ცეცხლი გულში ჩაიდნობს
უმზეო თვალთა მინას—მინანქარს,
მე ვარ ბრმა კაცი, მაგრამ ნუ დარდობ,-
როცა შენ მოხვალ, მე დაგინახავ.

ჯგუფი – “ზღვარი”
გიორგი ზუხბაია

One thought on “ბრმა კაცი

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s